Sensitiviteit

Sensitiviteit

Onze kinderen kwamen terecht in een kille wereld. Niet dat het vroeger allemaal zoveel beter was, maar er waren toch periodes van relatieve rust. Onze wereld wordt langzaamaan wel mechanischer, virtueler en daardoor ‘iets minder authentiek’ want als men al contacten legt per mail, via internet, dan ontbreekt toch de (onzichtbare, maar voelbare) hartsverbinding door het ‘live’ contact. Het lijkt wel alsof we geen blauwtje meer willen lopen. De computer zorgt dan voor een veilige buffering. En dan is er nog de globalisering die haar eigen koers vaart en waarop het individu nog weinig invloed heeft. Maar die wereldeconomie en haar artificiële karakter oefent wel invloed uit op ons leven en zodoende wordt onze toekomst wat onvoorspelbaar en het ontstaan van ‘een soort supercontrole’ is dan niet ver af’. Privacy wordt zeldzaam.

Is het dan verwonderlijk dat deze menswereld zich terug tracht te balanceren, door meer ‘hartmensen’ op de wereld te zetten? Misschien ben jij ook zo iemand, die gevoelig is voor alle prikkels, die ze absorbeert, iemand die zijn hart opent voor eerlijke mensen en zijn hart sluit voor mensen die jou en je omgeving kunnen schaden. Het gebeurt natuurlijk volautomatisch, maar je intuïtie is iets scherper ontwikkeld dan gemiddeld. Je lijkt ook makkelijker de controle te verliezen, de dingen niet zomaar te willen aannemen. Jouw intuïtie (hart+ verstand, linker- en rechterhersenhelft, derde oog) functioneert als jouw radar. Maar het is niet makkelijk om al die prikkels te verwerken, en om te gaan met die ervaringen. Mogelijk werd je zelfs uitgelachen met deze gevoeligheid. Sommigen noemen het zelfs overgevoeligheid, maar dat blijft niet zo…

Tegenwoordig worden her en der projecten opgestart voor jongeren met ADD, ADHD, autismespectrumstoornissen, hoogsensitiviteit, hoogbegaafdheid. Het lijkt wel alsof men deze disorders (en aangepaste medicatie) heeft uitgedacht om deze hartmensen te filteren uit ‘den grote hoop’. Of om ze te temperen wegens te vermoeiend voor het gangbare systeem. Maar steeds meer nieuwetijdskinderen worden geboren, en dan worden ze uiteindelijk toch eerder standaard dan uitzondering. In mijn idee hebben zij geen ‘beperking’, maar zijn ze eerder een vat vol talenten. Ze functioneren gewoon iets minder goed in de sterk gerationaliseerde wereld, hebben hier wat aanpassingsproblemen, moeten hun eigen weg zoeken of er actief aan timmeren.

Ze zoeken naar het hart van de dingen, ze zijn erg creatief en begaafd. Met hoe meer ze zijn, hoe sterker de nood zich opdringt dat de wereld zich zal moeten aanpassen aan hen, te beginnen met het onderwijssysteem, maar ook de te sterk verwaterde normen en waarden in een door geld of hegemonieën geregeerde wereld. Deze kinderen (en er zijn zo ook al volwassenen) zijn in feite milieubewuste vredebrengers. Ze zijn niet reactionair. Ze kijken, oordelen (veroordelen niet), wachten rustig af. Het is wel waar dat ze sneller blokkeren, dat ze anti-autoritair zijn (je kan hen niet zomaar dingen opleggen, zaken laten doen die voor hen niet goed aanvoelen). Dat maakt dat hun schoolloopbanen vaak niet rimpelloos verlopen, dat ze soms ook de (ziels)weg kwijt geraken, maar uiteindelijk hervinden ze zichzelf, weten ze goed wat ze hier komen doen als men hen onderweg niet verknoeit met allerlei vingerwijzingen.

Ze zijn niet flauw en ze zullen op hun beurt ook doorstromen naar de gewone beroepen, naar het onderwijs, de zakenwereld, nog andere sectoren… Het worden niet allemaal kunstenaars. Ze verspreiden zich naar alle sectoren. Met andere woorden, alles komt in orde. Volgens mij vergt het dus niet al die overbodige aandacht. Ze zijn goed zoals ze zijn en het zogenaamd ‘anders’ zijn wordt uiteindelijk heel gewoon, maar het vraagt nog wat tijd. Dan ben jij misschien diegene die zich aan hen moet aanpassen, omdat je hen stoort met je rationele gedrag en geleende ideeën.

Er zijn 2 reacties Bekijk de reacties

  1. Paul Codde /

    Hoe prachtig is het allemaal ! De programmaatjes op hun computer ( lees DNA) functioneren veel beter dan bij vorige generaties . Ze hebben daardoor ook een betere toegang tot allerlei informatie, die op zoiets als WWW terug te vinden is …. bij hun noemt dat dat : de Akasha . Een soort harde schijf, waarop letterlijk ALLES opgeslagen is . Dus ook de informatie die nodig is, om viool te spelen, of om prachtig te schilderen, of om antwoorden te geven in de klas, als de leraar de vraag not niet gesteld heeft …
    Hun gevoeligheid is dan ook een gevolg van het feit van het optimaal functioneren van hun DNA. Het voordeel is natuurlijk wel, dat als ze een ander pijn doen, zij zelf ook die pijn zullen voelen… en meteen zullen ophouden ….

    1. Anne /

      Wow, dat wist ik niet? Dank voor het delen van de info!

Plaats een reactie