Wie is Rollin Verlinde?

Rollin ‘is’ natuur. Van kleins af aan al gefascineerd door beestjes, stenen en schelpen. Zijn moeder vloekte wel eens omdat ze zijn broekzakken was vergeten leeg te maken. Bijgevolg zat de wasmachine bijgevolg verstopt door de achtergebleven blaadjes, zaadjes, vruchtjes, schelpen en keien. Tegenwoordig is Rollin bij een groot publiek bekend als fotograaf of als docent ecologie en faunabeheer. Velen bewonderen hem om zijn vakkennis, anderen benijden zijn uiterst gedetaileerde soortenkennis. En toch, deze kennis bezorgt ons soms een dubbel gevoel. Je hebt helemaal geen soortenkennis nodig om van de natuur te genieten. Integendeel, soms staat die kennis zelfs in de weg om je helemaal te laten gaan bij het bewonderen van een bos of een snelle spitsmuis. Daarna wil je vanzelf wel weten hoe de vork aan de steel zit of niet? Net het inzicht omtrent allerlei verbanden en onderlinge relaties, is ontzettend belangrijk voor een respectvolle houding. Ah… inzichtelijke kennis? Ja, alweer. Met dit ecologisch alfabet deelt hij zijn passie met de lezer. Hij licht hij een tipje van de groene sluier.

In zijn cursus ‘ecologie’ hamert hij erop dat je wél over wat basiskennis moet beschikken, om de relatie tussen plant en dier te begrijpen of om de juiste verbanden te kunnen leggen. Kennis verkrijg je alleen door natuurstudie en nadien door je opgedane kennis te onderhouden. Rollin is zelf het typevoorbeeld van de eeuwige student. Niet dat hij zich elk jaar voor zeventien cursussen inschrijft, maar onze salontafel, zijn bureau, de auto en zelfs de slaapkamer… die liggen steeds vol boeken en natuurgidsen die nog (eens) moeten worden doorworsteld. Ja, u leest het goed, de boeken die meestal als naslagwerk worden gebruikt, die worden van a tot z gelezen. Toen we pas samenwoonden, heeft hij de Grzimek-encyclopedie deel voor deel gelezen, alsof het een spannende roman betrof.
Maar waarom zou hij nu zèlf een boek schrijven? Wie Rollin kent, weet dat hij liefst zoveel mogelijk mensen wil laten delen in zijn passie. Zelf heb ik als partner het voorrecht om op elke wandeling mijn eigen natuurgids naast me te hebben. Hij kan het niet laten om bij elke mierenhoop of bij elke zwam, een leuk verhaal te vertellen. En inderdaad, die mierenhoop vond ik eerst niet zo interessant, maar als je dan te weten komt, waarom die hoop net dààr ligt en wat die mieren daar precies aan het doen zijn, dan wordt het plots een ding dat van dichtbij erg het bekijken waard is.
Toen De Groene Gedachte hem voorstelde om een boek te schrijven over ecologie, zijn er eerst verschillende ideeën geweest, maar na een spelletje ‘associëren’ in de Jura, zat het idee en de opbouw voor dit boek helemaal in zijn hoofd. Klaar voor verdere rijping.
“Laat ik maar proberen om een aantal mythes en wilde verhalen over de natuur te ontkrachten, want er wordt al zoveel onzin verteld…”, zo moet hij hebben gedacht. Of nog: “Groen is ‘in’. Meer dan ooit is men dus met het milieu bezig, maar helaas ontbreekt het aan kennis om de juiste conclusies te trekken en om goede beslissingen te nemen. Misschien vergaart de natuurkenner met dit boek geen nieuwe soortenkennis (daarvoor bestaan de natuurgidsen namelijk), maar neemt zijn inzichtelijke kennis wel toe…” En ja, ook dat lijkt me een goede reden om dit boek te schrijven.
Veel leesplezier!

Anneleen Van Nylen (levenspartner van Rollin)

Plaats een reactie